شعر در وصف امام باقر(ع)

در ستایش 1 محمد باقر علیه السلام

مرغ دل نشسته بر بامت

می دمد بنفشه از نامت

عطر و بوی مینوی دارد

هم سحرگهان و هم شامت

هر که مست حضرت حق شد

جرعه برگرفته از جامت

دل بود صید تو خدا را شکر

خلق و خوی خوش بود دامت

در ادب یگانه دهری

بر پدر درود و بر مامت

چهره ات به انبیا ماند

جمله محو روی  پدرامت

گفته هایت از عسل خوشتر

شهد و شکر،انگبین کامت

مقتدای پنجمین هستی

هم زمین و هم فلک رامت

معنی سکینته الهی

کی شود وصف روح آرامت

خوانده ام به کربلا بودی

من فدای حزن و آلامت.   بیژن شهرامی